วิธีเวกเตอร์ไอคอน

การลบขอบคือศัตรูตัวหลักที่นี่ บนไอคอน 32 พิกเซล พิกเซลเทานุ่มตามแนวทแยงทุกเส้นคือส่วนใหญ่ของภาพ และตัวไล่เส้นไม่มีทางรู้ว่ามันคือขอบแข็งที่ตั้งใจมากกว่าโทนกลางจริง ๆ ให้เวอร์ชัน 512 พิกเซลกับเขา และขอบเดียวกันจะเป็นการเปลี่ยนผ่านหนึ่งพิกเซลท่ามกลางพิกเซลสะอาดสี่สิบเก้าตัว — รูปทรงชัดเจนไม่กำกวม

ถ้าไอคอนเป็นขาวดำ ให้เป็นขาวดำจริง ๆ ก่อนแปลง: ดำล้วนบนพื้นโปร่งใส หรือดำล้วนบนขาว ไม่มีเงาตก ไม่มีแสงเรืองในเนื้อ ทุกเอฟเฟกต์เหล่านั้นกลายเป็นรูปทรงในผลลัพธ์ และรูปทรงในผลลัพธ์คือโหนดที่คุณต้องหาและลบ

ในขนาดที่คุณมองอยู่ การไล่เส้นแทบทุกแบบดูดีหมด สิ่งที่สำคัญคือจำนวนโหนด: เปิดเส้นทางแล้วนับจุด ไอคอนที่วาดดีมีจุดเฉพาะที่เส้นโค้งเปลี่ยนทิศจริง ๆ — สี่เหลี่ยมมุมมนมีแปด วงกลมมีสี่ ทรงคชสารมีสามหรือหก ถกรูปทรงง่าย ๆ กลับมาหกสิบจุด แปลว่าตัวไล่เส้นกำลังไล่ตาม noise ของพิกเซล และรูปทรงนั้นจะเรนเดอร์ช้า แก้ยาก และดูผิดจาง ๆ เมื่อขยาย

ใน Lite ขึ้นไป ตัวควบคุมรายละเอียดคือสิ่งที่กำกับเรื่องนี้โดยตรง: ลดรายละเอียดเพื่อรวมพื้นที่แรงขึ้นและได้โหนดน้อยและสะอาดกว่า ค่อย ๆ ลดลงจนมุมเพิ่งเริ่มนุ่ม แล้วถอยหลังหนึ่งขั้น ใน Trial ระดับถูกเลือกอัตโนมัติ และทางมีผลต่อมันคือคุณภาพของต้นฉบับ

ชุดไอคอนมีกริดของตัวเอง — มัก 24×24 พร้อมขอบปลอดภัยสองพิกเซล หรือ 16×16 สำหรับอินเทอร์เฟซหนาแน่น เส้นทางที่ไล่เส้นมาลงที่ใดก็ตามที่พิกเซลเคยอยู่ ซึ่งใกล้กริดนั้นแต่ไม่ตรง และที่ขนาดเรนเดอร์เล็ก 'ใกล้' คือสิ่งที่ทำให้ไอคอนหนึ่งในแถวดูหนักกว่าเพื่อนครึ่งพิกเซล

สแนปเส้นทางที่เสร็จแล้วเข้าพิกัดเต็มในโปรแกรมแก้ไข และตั้ง viewBox ของ SVG เป็นกริดของคุณ งานนี้ตอนแรกยุ่งยากแต่หลังจากนั้นเป็นกลไก และมันคือสิ่งที่แยกชุดไอคอนที่ดูออกแบบมาจากชุดที่ดูแปลงมา

ถ้าคุณกำลังสร้างทั้งชุดใหม่ แปลงทั้งหมดเป็นชุดเดียวเพื่อให้ผ่านการตั้งค่าเหมือนกันเป๊ะ แล้วปรับน้ำหนักเส้นให้เท่ากันด้วยมือทั่วทั้งชุด ครอบครัวไอคอนอ่านออกว่าเป็นครอบครัวเพราะเส้นของมันเข้ากัน; ชุดที่ไล่เส้นแยกกันหลายรอบจะไม่เข้ากัน และความไม่เข้ากันนั้นมองเห็นแม้ไม่มีไอคอนตัวไหนดูผิดเมื่ออยู่โดดลำพัง

การแปลงเป็นชุดเริ่มตั้งแต่ Pro ซึ่งรับ 30 ไฟล์พร้อมกัน ต่ำกว่านั้นไฟล์แปลงทีละไฟล์ ซึ่งสำหรับยี่สิบชิ้นคือการคลิกไม่กี่นาที ไม่ใช่อุปสรรค