วิธีเวกเตอร์สำหรับสกรีนและสิ่งทอ
อ่าน 7 นาที · เผยแพร่ 2 ส.ค. 2569 · ปรับปรุง 2 ต.ค. 2569
การสกรีนเป็นกระบวนการทางกายภาพที่มีข้อจำกัดแข็ง: หมึกแต่ละสีคือจอแยกแต่ละแผ่น และแต่ละจอต้องการพื้นที่ปิดสะอาดให้หมึกอยู่ งานที่แยกออกเป็นสี่สีเรียบคือสี่จอ งานที่มีการไล่เฉดไม่สามารถพิมพ์แบบนั้นได้เลยโดยไม่ใช้ฮาลฟ์โทน
การเวกเตอร์คือทางที่งานซึ่งมีอยู่แค่ราสเตอร์เข้าสู่รูปร่างนั้น คู่มือนี้ครอบคลุมสิ่งที่ต้องตรวจ และจุดที่ผลอัตโนมัติหยุดและงานมือเริ่ม
การแยกสีคือสี และสีคือเงิน
ทุกสีที่เพิ่มคืออีกหนึ่งจอที่ต้องเผา อีกหนึ่งรอบบนเครื่องพิมพ์ และอีกหนึ่งค่าตั้งเครื่อง คำถามที่มีประโยชน์ก่อนแปลงจึงไม่ใช่ 'ภาพนี้มีกี่สี' แต่คือ 'กี่สีที่ฉันยอมจ่าย' ลดงานเหลือจำนวนนั้นในโปรแกรมแต่งราสเตอร์ก่อน — โพสเตอไรซ์ หรือเลือกแล้วแบนด้วยมือ — แล้วแปลงฉบับที่ลดแล้ว
การแปลงต้นฉบับสีเต็มแล้วหวังจะรวมทีหลังเป็นทางที่ยากกว่า ตัวไล่เส้นจะหาทุกพื้นที่ต่างกันที่มีอยู่จริง และภาพที่ตาเห็นสี่สีมักมีสี่สิบเมื่อนับการบีบอัดและการลบขอบเข้าไป
แทรป กับการพิมพ์ทับยังเป็นงานมือ
จอสกรีนไม่ได้ชิดสนิทกันสองสีเรียบที่ติดกันพิมพ์โดยไม่ซ้อนกันจะโชว์แถบเสื้อลอดระหว่างกันทุกครั้งที่เครื่องเบี่ยงเศษเสี้ยวมิลลิเมตร และมันเบี่ยงเสมอ
ทางแก้คือการแทรป — ซ้อนรูปทรงให้ทับกันเล็กน้อยโดยเจตนาเพื่อให้ความเบี่ยงเล็กน้อยมองไม่เห็น ไม่มีตัวเวกเตอร์อัตโนมัติตัวไหนทำเรื่องนี้ และไม่ควรทำ: แทรป เท่าไหร่และทิศไหนขึ้นกับเครื่องพิมพ์ mesh และลำดับรอบ เตรียมใจเพิ่มมันใน Illustrator หรือซอฟต์แวร์แยกสีหลังแปลง
DTG กับฮีตทรานสเฟอร์มีข้อจำกัดต่างกัน
การพิมพ์ตรงบนเสื้อไม่มีจำนวนจอ วินัยสีข้างบนจึงเบาลงมาก — ไฟล์ DTG เป็นสีเต็มได้ สิ่งที่สำคัญตรงนั้นคือคุณภาพขอบ: ขอบเวกเตอร์คมอยู่เมื่องานถูกสเกลให้พอดีไซซ์เสื้อต่างกัน ที่ราสเตอร์เริ่มเบลอ
ฮีตทรานสเฟอร์ไวนิลทำตัวเหมือนงานตัด เพราะมันคืองานตัดจริง ๆ: งานถูกตัดจากแผ่นสีแล้วเก็บวัชพืช ทุกอย่างในคู่มืองานตัดใช้ได้ — เส้นขอบปิด โหนดน้อย ไม่มีจุดเล็กเกินเก็บ
ตรวจจุดบวกและจุดลบที่เล็กที่สุด
จอสกรีนถือหมึกไว้ในช่องเปิดของ mesh ต่ำกว่าขนาดหนึ่ง จุดบวกเสียความคม และจุดลบ — ช่องในตัว e ช่องว่างระหว่างสองเส้น — แน่นด้วยหมึกแล้วหายไป จุดที่เส้นแบ่งตกอยู่ตรงไหนขึ้นกับจำนวน mesh แต่ราวครึ่งมิลลิเมตรที่ขนาดพิมพ์เป็นกฎที่ใช้ได้สำหรับ mesh มาตรฐาน
ดูไฟล์ที่ไล่เส้นแล้วที่ขนาดพิมพ์จริงและดูที่ตัวอักษรเป็นพิเศษ ฟอนต์มีเชิงขนาดเล็กและตัวเขียนบางเป็นจุดที่เจ็บที่สุด และคำตอบมักคือทำให้หนาหรือขยาย ไม่ใช่สู้กับกระบวนการ
ทีละขั้นตอน
- 01
ตัดสินจำนวนสีก่อน
แต่ละสีคือหนึ่งจอ หนึ่งรอบ และหนึ่งค่าตั้งเครื่อง เลือกจำนวนก่อนแปลง ไม่ใช่หลังแปลง
- 02
ลดราสเตอร์ให้เหลือสีเรียบเท่านั้น
โพสเตอไรซ์หรือแบนด้วยมือในโปรแกรมแต่งภาพ การแปลงต้นฉบับสีเต็มผลิตพื้นที่มากกว่าที่งานดูมีมาก
- 03
แปลงเป็น SVG
อัปโหลดงานที่ลดแล้ว ผลลัพธ์เป็น SVG; ถ้าร้านขอ EPS โดยระบุชื่อ บันทึกหนึ่งอันจาก SVG นั้นในโปรแกรมแก้ไขของคุณ
- 04
เพิ่มการแทรป ด้วยมือ
ซ้อนสีข้างเคียงเล็กน้อยเพื่อความเบี่ยงเล็กน้อยบนเครื่องพิมพ์ไม่โชว์เสื้อลอดระหว่างกัน นี่เป็นการตัดสินเฉพาะเครื่องที่ตัวแปลงใดก็ทำแทนไม่ได้
- 05
ตรวจจุดเล็กที่สุดที่ขนาดพิมพ์
เส้นบางและช่องในเล็กแน่นบนจอ ทำหนาหรือขยายอะไรที่ต่ำกว่าราวครึ่งมิลลิเมตร
ปัญหาที่พบบ่อย
- การไล่เส้นผลิตสีมากกว่าที่งานมีมาก
- การบีบอัด JPEG และการลบขอบสร้างเฉดกลางที่ตารวมให้เป็นหนึ่งแต่ตัวไล่เส้นไม่รวม โพสเตอไรซ์ราสเตอร์เป็นจำนวนสีที่ตั้งใจก่อนแปลง
- แถบเสื้อโชว์ระหว่างสองสีบนเครื่องพิมพ์
- ไม่มีการแทรป ซ้อนรูปทรงข้างเคียงเล็กน้อยในโปรแกรมแก้ไข — นี่เป็นการตัดสินเฉพาะเครื่องพิมพ์ที่ตัวแปลงใดก็ทำให้ไม่ได้
- ตัวอักษรละเอียดแน่นด้วยหมึก
- ช่องในเล็กกว่าที่ mesh ถือได้ ขยายตัวอักษรหรือใช้น้ำหนักหนากว่า; นี่คือขีดของกระบวนการ ไม่ใช่ของไฟล์
- งานมีกล่องขาวอยู่หลัง
- ต้นฉบับเป็น JPEG ซึ่งไม่มีความโปร่งใส พื้นหลังขาวจึงกลายเป็นรูปทรง ลบมันทิ้ง และครั้งหน้าเริ่มจาก PNG โปร่งใส
คำถามที่พบบ่อย
- ร้านสกรีนต้องการไฟล์ฟอร์แมตอะไร
- ส่วนใหญ่ตอนนี้รับ SVG หรือ PDF ที่ทำจาก SVG ร้านเก่าบางร้านยังขอ EPS โดยระบุชื่อ — นั่นคือเส้นทางชุดเดิมในคอนเทนเนอร์เก่ากว่า และโปรแกรมแก้ไขใดก็บันทึกได้จาก SVG ในขั้นเดียว
- การเวกเตอร์แยกสีให้ผมได้ไหม
- มันผลิตพื้นที่เรียบที่จัดกลุ่มตามสี ซึ่งเป็นวัตถุดิบของการแยกสี มันไม่ผลิตฉบับพร้อมเครื่องพิมพ์: การแทรป ฐานล่าง และการตัดสินฮาลฟ์โทนเป็นเรื่องเฉพาะเครื่องและเพิ่มทีหลัง
- งานสกรีนมีได้กี่สี
- ทางเทคนิคมากเท่าจุดที่เครื่องพิมพ์มี — โดยทั่วไปหกหรือแปด ทางเศรษฐกิจ ทุกสีเพิ่มค่าตั้งเครื่อง งานเชิงพาณิชย์ส่วนใหญ่จึงอยู่ที่หนึ่งถึงสี่
- ใช้กับงานปักได้ไหม
- ได้บางส่วน เวกเตอร์สะอาดที่มีรูปทรงปิดเป็นจุดเริ่มที่ดีกว่าราสเตอร์มากสำหรับช่างดิจิไทซ์ แต่งานปักต้องการไฟล์เย็บ (DST, PES) ที่ผลิตด้วยซอฟต์แวร์ดิจิไทซ์ และขั้นตอนนั้นแยกจากการเวกเตอร์
คู่มือที่เกี่ยวข้อง
- วิธีเวกเตอร์สำหรับ Cricut, Silhouette และเครื่องตัดไวนิล — ทำไฟล์ SVG พร้อมตัด: เส้นขอบปิด ไม่มีเส้นซ้อน และรูปทรงที่ใบมีดเดินตามได้จริง
- วิธีเวกเตอร์โลโก้ — สร้างโลโก้ที่มีอยู่แค่ไฟล์ JPG เล็ก ๆ ใหม่เป็นเส้นโค้งสะอาดพร้อมพิมพ์ ด้วยสีแบรนด์ที่ตรงเป๊ะ
- วิธีเวกเตอร์ใบปลิวหรือโปสเตอร์สำหรับงานขนาดใหญ่ — กู้งานออกแบบเรียบกลับมาสำหรับ A1 และใหญ่กว่าโดยไม่มีขอบเบลอ — และรู้ว่าส่วนไหนไม่ควรแปลง