Jak zwektoryzować blueprinty i rysunki techniczne

Rysunek zeskanowany o jeden stopień od pionu odrysowuje się o jeden stopień od pionu, a potem nie ma jednego obrotu, który to naprawi — błąd jest rozdzielony między setki niezależnych współrzędnych, a każda pozioma linia w pliku jest teraz lekko ukośna.

Obracaj raster, aż znany poziomy element — krawędź tabliczki tytułowej, linia odniesienia — będzie dokładnie poziomy. Większość programów skanujących ma automatyczne prostowanie, które mieści się w ułamku stopnia; sprawdzaj je na długiej linii, zamiast ufać, bo automatyczne prostowanie orientuje się na brzegu kartki, a brzeg kartki nie zawsze jest pod kątem prostym do rysunku.

Blueprinty i rysunki liniowe są binarne z założenia: jest linia i jest tło. Każda szarość w skanie to artefakt — ton papieru, rdzawe plamy, niebieski prawdziwego blueprintu, cień zagięcia — a każda jego cząstka to coś, o czym silnik musi zdecydować.

Zaproguj obraz do czystej czerni i bieli przed konwersją. Wybierz próg, patrząc na najsłabszą linię, której faktycznie potrzebujesz: jeśli znika linia wymiarowa, próg jest zbyt agresywny; jeśli papier zaczyna się kropkować, jest zbyt łaskawy. Dobranie tego dobrze jest warte więcej niż jakiekolwiek ustawienie w konwerterze.

Silnik odrysowuje granicę ciemnych regionów, więc narysowana linia wraca jako długi, cienki zamknięty kształt biegnący po obu jej stronach, nie jako pojedyncza kreska przez środek. Do oglądania, drukowania, archiwizacji i adnotacji to dobrze i często wręcz preferowane — linia ma rzeczywistą szerokość, dokładnie taką, jaką narysowano.

Do ponownego wprowadzenia geometrii do CAD to zwykle nie jest to, czego chcesz: linia CAD to linia środkowa z właściwością grubości, nie wypełniony pasek. Drogą tam jest odrysowanie linii środkowej, które Inkscape robi z wyczyszczonego rastra, a po nim eksport DXF. To więcej pracy i to właściwa praca, jeśli rysunek wraca do modelu.

Cyfry wymiarowe, numery części i notatki odrysowują się jako kształty wyglądające jak litery. Drukują się poprawnie i są dokładne wymiarowo, ale nie są wyszukiwalne, nie są edytowalne jako tekst i nie da się ich zaznaczyć.

Jeśli rysunek ma być wyszukiwalny, przepuść OCR przez raster osobno i trzymaj rozpoznany tekst jako własną warstwę nad wektorową kreską. OCR na rysunku przed konwersją ma też efekt uboczny: mówi ci, które adnotacje są czytelne na tyle, by przetrwać, a to warto wiedzieć, zanim ktokolwiek zacznie na nich polegać.

Kreskowanie przekroju — linie ukośne wypełniające ścianę cięcia — to dziesiątki równoległych kresek, z których każda odrysowuje się jako własny długi, cienki kształt. Rysunek z kilkoma kreskowanymi przekrojami może dać plik o rząd wielkości większy niż rysunek bez nich, a kreskowanie nie niesie prawie żadnej informacji: znaczy „to jest ściana cięcia”, co jeden region i jeden deseń wypełnienia powiedzą równie dobrze.

Jeśli plik będzie edytowany, a nie archiwizowany, rozważ zamazanie kreskowania z rastra przed konwersją i zastąpienie go porządnym deseniem wypełnienia później.