Druk

Jak zwektoryzować pod sitodruk i tekstylia

7 min czytania · Opublikowano 2 sie 2026 · Zaktualizowano 2 paź 2026

Sitodruk to fizyczny proces z twardym ograniczeniem: każda farba to osobne sito, a każde sito potrzebuje czystego, zamkniętego regionu, w którym farba może zasiąść. Projekt, który rozpada się na cztery płaskie kolory, to cztery sita. Projekt z gradientem nie nadaje się do takiego druku w ogóle, jeśli nie zastosować rastra (halftoningu).

Wektoryzacja to sposób, w jaki projekt istniejący tylko jako raster dostaje się do tej postaci. Ten przewodnik obejmuje to, co sprawdzić, i miejsce, w którym automatyczny wynik się kończy, a zaczyna praca ręczna.

Separacje to kolory, a kolory to pieniądze

Każdy dodatkowy kolor to kolejne sito do wypalenia, kolejny przebieg na maszynie i kolejna opłata przygotowawcza. Użyteczne pytanie przed konwersją brzmi więc nie „ile kolorów ma ten obraz”, lecz „ile jestem gotów za nie zapłacić”. Zredukuj grafikę do tej liczby najpierw w edytorze rastrowym — sposteryzuj albo zaznacz i spłaszcz ręcznie — i skonwertuj zredukowaną wersję.

Konwersja oryginału w pełnym kolorze z nadzieją na późniejsze scalanie to trudniejsza droga. Silnik znajdzie każdy odrębny region, który faktycznie tam jest, a obraz, który dla oka wygląda na cztery kolory, często zawiera ich czterdzieści, gdy doliczy się kompresję i antyaliasing.

Trapping i overprint to nadal praca ręczna

Sita nie pasują do siebie idealnie. Dwa sąsiadujące płaskie kolory wydrukowane bez nałożenia pokażą pasek koszulki między sobą wszędzie tam, gdzie maszyna zboczy o ułamek milimetra, a zawsze zboczy.

Lekarstwem jest trapping — celowe lekkie nakładanie kształtów, by małe rozjechanie było niewidoczne. Żaden automatyczny wektoryzator tego nie robi i nie powinien: ile zalewu i w którą stronę, zależy od maszyny, siatki i kolejności przebiegów. Licz się z dodaniem tego w Illustratorze albo swoim programie do separacji po konwersji.

DTG i transfer termiczny mają inne ograniczenia

Druk bezpośredni na odzieży nie ma liczby sit, więc dyscyplina kolorów spomiędzy sit znaczy dużo mniej — plik DTG może być pełnokolorowy. Co tam się liczy, to jakość krawędzi: wektorowa krawędź zostaje ostra, gdy projekt skaluje się do innego rozmiaru odzieży, tam gdzie raster zaczyna miękknąć.

Folia do transferu termicznego zachowuje się jak zlecenie cięcia, bo nim jest: projekt tnie się z kolorowego arkusza i usuwa nadmiar. Wszystko z przewodnika o cięciu ma tu zastosowanie — zamknięte kontury, mało węzłów, żadnych elementów zbyt małych do wykopywania.

Sprawdź najmniejszy element dodatni i ujemny

Sito trzyma farbę w otwartych obszarach siatki. Poniżej pewnego rozmiaru element dodatni traci ostrość, a element ujemny — odwicie litery „e”, szczelina między dwiema kreskami — zamyka się farbą i znika. Gdzie wypada ten próg, zależy od gęstości siatki, ale gdzieś w okolicach pół milimetra w rozmiarze druku to działająca reguła dla standardowej siatki.

Patrz na odrysowany plik w rzeczywistym rozmiarze druku, a konkretnie na tekst. Małe antykwy i cienkie pisma odręczne to miejsca, gdzie to gryzie, a odpowiedzią jest zwykle pogrubienie albo zmiana rozmiaru, nie walka z procesem.

Krok po kroku

  1. 01

    Najpierw zdecyduj o liczbie kolorów

    Każdy kolor to sito, przebieg i opłata przygotowawcza. Wybierz liczbę przed konwersją, nie po.

  2. 02

    Zredukuj raster do tylu płaskich kolorów

    Sposteryzuj albo spłaszcz ręcznie w edytorze obrazów. Konwersja oryginału w pełnym kolorze daje dużo więcej regionów, niż projekt ma z pozoru.

  3. 03

    Konwertuj do SVG

    Prześlij zredukowaną grafikę. Wynikiem jest SVG; jeśli twoja drukarnia z nazwy żąda EPS, zapisz go z tego SVG w edytorze.

  4. 04

    Dodaj trapping ręcznie

    Nałóż na siebie sąsiadujące kolory lekko, by małe rozjechanie na maszynie nie pokazało odzieży między nimi. To zależy od maszyny i nie da się tego zautomatyzować.

  5. 05

    Sprawdź najmniejsze elementy w rozmiarze druku

    Cienkie kreski i małe odwicia zamykają się na sicie. Pogrub albo powiększ cokolwiek poniżej mniej więcej pół milimetra.

Częste problemy

Odrys dał dużo więcej kolorów niż ma projekt
Kompresja JPEG i antyaliasing stworzyły odcienie pośrednie, które oko scala, a silnik nie. Sposteryzuj raster do zamierzonej liczby kolorów przed konwersją.
Na maszynie między dwoma kolorami widać pasek koszulki
Brak trappingu. Nałóż sąsiadujące kształty lekko na siebie w edytorze — to decyzja specyficzna dla maszyny, której żaden konwerter nie podejmie za ciebie.
Drobny tekst zapełnił się farbą
Odwicia są poniżej tego, co siatka potrafi utrzymać. Powiększ tekst albo użyj cięższej odmiany; to ograniczenie procesu, nie pliku.
Projekt ma za sobą biały prostokąt
Źródłem był JPEG, który nie ma przezroczystości, więc jego białe tło stało się kształtem. Usuń go i następnym razem zaczynaj od przezroczystego PNG.

Często zadawane pytania

Jakiego formatu pliku chcą sitodrukarnie?
Większość przyjmuje dziś SVG albo PDF z niego zrobiony. Niektóre starsze zakłady wciąż żądają z nazwy EPS — to te same ścieżki w starszym pojemniku, a każdy edytor zapisuje go z SVG w jednym kroku.
Czy wektoryzacja zrobi za mnie separacje kolorów?
Daje płaskie regiony pogrupowane po kolorze, czyli surowiec do separacji. Nie daje separacji gotowych na maszynę: trapping, podkład i decyzje o rastrze są specyficzne dla maszyny i dodaje się je później.
Ile kolorów może mieć projekt sitodrukowy?
Technicznie tyle, ile maszyna ma stanowisk — zwykle sześć albo osiem. Ekonomicznie każdy dodaje opłatę przygotowawczą, więc większość pracy komercyjnej mieści się w przedziale od jednego do czterech.
Czy to działa na haft?
Częściowo. Czysty wektor z zamkniętymi kształtami to dużo lepszy punkt startowy dla programu hafciarskiego niż raster, ale haft potrzebuje pliku ściegów (DST, PES) wytworzonego przez oprogramowanie cyfrujące, a ten etap jest osobny od wektoryzacji.

Powiązane przewodniki

Pliki cookie

Używamy plików cookie Google Analytics, aby wiedzieć, które strony są odwiedzane i gdzie odwiedzający się zacinają — bez reklam, bez profilowania, nic nie jest sprzedawane. Odrzuć, a witryna działa dokładnie tak samo. Szczegóły w Polityce prywatności.